Timm Ulrichs (1940-2026) en New Reform.
Ik ontmoette Timm Ulrichs voor het eerst in Hannover in 1967, vervolgens bij de galerie Ingo Kümmel in Keulen. In 1971 nam hij een eerste keer deel aan een tentoonstelling in New Reform (Aalst), gevolgd door een ganse reeks[1]. Naar aanleiding van ‘Concept Makers’ ontwierp hij een postkaart die een vermelding kreeg in het boek van Klaus Hoffman (DuMont verlag) over concept kunst.
 |
| Timm Ulrichs; Postkaart 1971, (archief New Reform) |
Bij zijn deelname aan ‘Theorie/Informatie/Praktijk’ in het KASK te Gent toonde hij een reeks posters op museumformaat waaronder zijn inmiddels beroemde “Ich kan keine kunst mehr sehn” waarop hij staat afgebeeld als een wandelende blinde die met zijn blindenstok naar de grond tast. Timm Ulrichs was een buitenbeentje in de kunstwereld die de ernst die woog op conceptuele kunst relativeerde door gekscheringen van ongewone diepgang. Hij verklaarde zichzelf tot kunstwerk (body-art), graafde de put voor zijn graf (land-art) maakte het zinvolle duidelijk met ‘Am anpfang war das wordt am’. De posters moeten worden gezien als een reactie op veel van zijn tijdgenoten die al snel werden opgepikt in de musea. Zijn publicaties en uitspraken zijn inmiddels legendarisch evenals zijn omgevallen modelwoningen in het Middelheim Antwerpen.
Pagina catalogus 'Kunst/Informatie/Praktijk' KASK
(archief New Reform)
[1] 1971 ‘Informatie Concept Art’, Poëziemarkt Wetteren, 1972 ‘Concept Markers’, 1973 New Reform Postcard Show, 1975 ‘De explosie van de Media’, ‘Educatieve tentoonstelling’ met Beuys, Vostell, Eric Andersen en Sorenssen, 1976 ‘Theorie/Informatie/Praktijk Gent Kask/Proka vervolgens in de retrospectieven New Reform 1988 Aalst en Antwerpen.